Eenmalig vs. duurzaam: verschillend gebruik naargelang de context

Bekers, borden, messen, vorken, lepels, servetten, zakken, schalen en andere soorten recipiënten voor voedsel, kunnen gemaakt worden met verschillende materialen en productietechnieken. Serviceverpakkingen voor eenmalig gebruik en de alternatieven daarvoor hebben een totaal verschillend doel. Ze spelen beide een duidelijke rol.

De (papieren) wegwerpbeker is een uitvinding van Dr. Samuel J. Crumbine, die de volksgezondheid wilde beschermen. Het bewaken van de voedselhygiëne, de veiligheid van de consument en de volksgezondheid zijn nog altijd de voornaamste redenen voor het gebruik. Tegenwoordig eten en drinken veel consumenten onderweg of tijdens evenementen waar gedurende korte tijd veel mensen samen zijn, zoals kermissen, festivals en dergelijke, waarvoor geen permanente infrastructuur aanwezig is. Dankzij serviceverpakkingen voor eenmalig gebruik kan dit veilig en hygiënisch gebeuren. Dat betekent echter niet dat voorwerpen voor eenmalig gebruik niet opgehaald en gerecycled moeten worden.

In een meer permanente en gesloten omgeving, zoals een woning, een traditioneel restaurant, een bedrijfsrestaurant en dergelijke, zijn duurzame serviceverpakkingen een goede keuze. Dit geldt in het bijzonder wanneer deze omgevingen over de nodige infrastructuur beschikken voor langdurige opslag van de serviceverpakkingen in de ruime zin van het woord. Er is zeker ruimte voor meer en slimmer hergebruik van duurzame drankbekers, maar het is niet correct om serviceverpakkingen voor eenmalig gebruik te vergelijken met duurzame alternatieven.

 

VERPAKKING VOOR EENMALIG GEBRUIK = VOEDSELHYGIËNE, VEILIGHEID & GEMAK VOOR CONSUMPTIE ONDERWEG
Onze circulaire economie #Blog